HRLM editie 55

mrt 28 • cover • 111 Views • Geen reacties op HRLM editie 55

Vaarwel… Mijn lieve schat,

Begin februari ging het niet zo goed met Rob, hij viel natuurlijk veel en had pijn. Door het vele vallen was zijn lichaam beurs en vol blauwe plekken, zo zielig. We zijn de afgelopen twee weken samen diverse malen naar het ziekenhuis geweest, maar die hadden geen bedden vrij. Dokters gebeld, wat moeten we nu? Thuiszorg was samen met de dokter bezig om een spoedplek te regelen voor Rob, zodat hij even kon aansterken, maar helaas alles was vol. Heel verdrietig gingen we dan maar weer naar huis, er was nergens plek voor Rob. Dan zei ik tegen hem, “Schat, het komt wel goed, dan zorgen we gewoon voor elkaar.”

Zaterdagochtend 17 februari 09.00 uur, we worden wakker gebeld door de bel. Thuiszorg! Helemaal vergeten. Snel iets aangetrokken, deur open… Lex van Thuiszorg ging naar boven om Rob uit bed te halen en te wassen.

Ik ging de tafel dekken voor het ontbijt – iets wat ik eigenlijk nooit doe op een zaterdag – uitgebreid ontbijten dat deden we altijd zondags. Rob kwam naar beneden en ging aan tafel zitten. Nam een hapje van zijn krentenbol en zakte onderuit. Ik stond op en zie tegen hem, “Hé Rob wat doe je nou?” en toen merkte ik dat hij geen hartslag meer had. Met een oerkracht – geen idee waar die dan vandaan komt – tilde ik Rob uit zijn stoel en heb ik hem op de grond gelegd en ben begonnen met reanimeren. Thuiszorg belde direct 112. Binnen een paar minuten stond er een heel circus van brandweermannen, politieagenten en ambulancepersoneel in de kamer, die hebben geweldig hun best gedaan… maar helaas het heeft niet geholpen, Rob is overleden.

Om me heen hoor ik, je bent gelukkig een sterke vrouw, maar ik wil nu helemaal niet sterk zijn, ik wil schreeuwen, huilen, schelden, brullen… ik wil gewoon Rob! Maar onze Rob is er niet meer, 25 jaar hebben we lief en leed gedeeld. Samen met onze twee hondje hebben we een geweldig mooie tijd gehad. We hebben samen gelachen en gehuild. En samen hebben deze stadsglossy groot gebracht. Waarom moest hij nou die rot ziekte Parkinson krijgen, dit was zo oneerlijk, hij had dit niet verdient. Mijn lieve trotse Zeeuw, mocht maar 66 jaar worden, onze Rob met zijn gouden hartje.

De cover van HRLM geven in ons jubileumjaar weg aan een Haarlemse kunstenaar, nu hebben we uiteraard deze eer gegeven aan onze artdirector, medeoprichter, kunstenaar, fotograaf, illustrator, vormgever, mijn liefhebbende man en baasje van Sammy en Maxi: Rob Eversen.

HRLM neemt afscheid van een unieke man, op pagina … herhalen we het interview uit editie 17 2012, een interview waarin hij openhartig praat over zijn ziekte Parkinson.

Rob, we gaan je vreselijk missen…

Related Posts

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

« »