7TH Heaven in de Filmschuur

dec 23 • Prikbord • 1415 Views • Geen reacties op 7TH Heaven in de Filmschuur

7thHeaven1Hoe is dit bijzondere project tot stand gekomen?‘Ik maak al sinds 1995 muziek bij zwijgende films. Toen ik filmwetenschappen studeerde in Nijmegen, keken we veel zwijgende films. Aanvankelijk zagen we die zonder geluid, maar het was moeilijk daarbij niet in slaap te vallen, na een lange dag studeren. Dus toen ben ik daarbij piano gaan spelen. De invloed die muziek op beelden heeft vond ik erg interessant, en na de opleiding ben ik met het begeleiden van zwijgende films verder gegaan. Eerst alleen met piano, sinds een tijdje ook met elektronische muziek. Het is altijd een mengsel van iets wat vast staat (samples, beats) en live, grotendeels geïmproviseerd pianospel. Met dat recept ging ik ook aan de slag toen het filmfestival van Gent mij in 2013 vroeg om nieuwe muziek te maken bij Frank Borzage’s 7th Heaven – één van de lievelingsfilms van directeur Patrick Duynslaegher.’

Wat vind je zo bijzonder aan deze film?
‘De film speelt zich af in Parijs rond 1914. In de film bouwen het straatmeisje Diane en straatveger Chico samen hun eigen paradijs in zijn hooggelegen zolderappartement, wat hij de Zevende hemel noemt. Dan breekt de Eerste Wereldoorlog uit en wordt hij naar het front gestuurd. Ze houden contact met elkaar door elke dag om 11:00 heel intens aan elkaar te denken.Dat klinkt misschien sentimenteel, maar dat is deze film juist niet. Regisseur Borzage slaagt erin je als toeschouwer helemaal in het verhaal te laten geloven, onder andere doordat de acteurs zoveel speelruimte krijgen. De interactie tussen de personages is prachtig, en hetzelfde geldt voor de manier waarop zij met hun liefde alle beperkingen tussen tijd en ruimte, leven en dood overstijgen. Hoe ze elkaar liefkozen en hoe ze naar elkaar kijken, dat vertelt ook zonder woorden honderd verhalen en vind ik waanzinnig ontroerend. Ik heb de film nu tien keer begeleid en hoor het publiek telkens weer op dezelfde momenten sniffen. Ze zijn echt ontroerd door de film.Daarnaast zitten er een paar gave en virtuoze camerashots in. Als Diane en Chico de eerste keer samen alle trappen oplopen naar de zevende verdieping, gaat de camera met hen mee, schijnbaar gewichtloos zwevend langs al die verdiepingen. En dat allemaal in één beweging opgenomen.’

Hoe heb je dat met je muziek proberen te benaderen?‘Of een film sentimenteel en klef wordt of juist weet te raken, hangt af van het meesterschap van de regisseur en de acteurs. Ik moet me als componist zoveel mogelijk in de lijn van hun werk zien te scharen. Met mijn muziek kan ik bepaalde gevoelens en emoties versterken of juist kleiner maken. Ik kan een film op die manier ook kapot maken, als ik het niet goed aanpak. Het was voor mij een flinke uitdaging muziek te maken die de kracht van de beelden benadrukt, zonder dat de toeschouwer helemaal krijgt voorgekauwd hoe hij de film moet ervaren. Er is een bijvoorbeeld een moment waarop Diane bijna door haar rijke oom en tante geadopteerd wordt. Ze vragen haar of ze een keurig leven heeft geleid. Dat is niet het geval, maar als Diane dat toegeeft, wordt ze niet meegenomen. Tegelijkertijd kan ze eigenlijk niet liegen. Je ziet in deze scene heel sterk de worsteling in Diane’s gezicht. Ik zou dat met mijn muziek kunnen benadrukken, maar daarmee zou ik het spel van actrice Janet Gaynor al snel dichtsnoeren en minder complex maken. Bovendien vind ik juist de stilte en roerloosheid in deze scene heel mooi: de acteurs staan stil, bewegen nauwelijks met hun lijf. Daarom kies ik voor meer ondefinieerbare en ijle elektronische klanken, waarbij ik hoogstens voorzichtig piano speel. Door bijna niets te doen in de muziek, leg ik meer nadruk op Gaynors ogen en mimiek, en schep ik ruimte voor haar spel. Zo maak ik bij elke scène nieuwe en soms misschien ook verassende keuzes.

Zo’n film uit 1927 is dat niet saai?‘Nee, helemaal niet! Veel mensen denken vaak dat zwijgende films traag zijn, onbedoeld grappig, en alleen maar begeleid worden door stoffige klassieke muziek. Het kan dan een hele belevenis zijn om te zien hoe rijk die films uit die tijd eigenlijk waren, hoe perfect ze zijn in hun uitdrukkingswijze. Er is niets wat ontbreekt aan deze film. Je kunt natuurlijk wel denken dat in de slagveld-scènes uit 7th Heaven de trucages niet allemaal geslaagd zijn, maar dat is maar een detail. De intentie ervan komt zeker over.

Het samenspel van de acteurs en de manier waarop Borzage dat in 7th Heaven verbeeldt, is onovertroffen. Er zijn zoveel films van nu die daar niet tegenop kunnen. Mensen blijven na afloop beduusd in hun stoel zitten, verpletterd door wat ze gezien en gehoord hebben. Dan merk je toch echt dat deze film onsterfelijk is.’

7TH Heaven
regie: Frank Borzage
Prachtige stille klassieker uit 1927 met live muzikale begeleiding door Kevin Toma
Ma 5 jan 19.00 uur
Filmschuur Haarlem

Related Posts

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

« »